Κυριακή 30 Μαΐου 2010

Π ηθική



Ένα μωρό δίνει γλυκό σε μια μαριονέτα για να την επιβραβεύσει, και το αποσύρει από μια άλλη για να την τιμωρήσει. Η δεύτερη τρώει και ένα χαστουκάκι, έτσι για να μην το ξανακάνει. Συμπέρασμα: τα μωρά έχουν ηθικές κατηγορίες. Το ότι το μωρό μιλάει σε μαριονέτες δεν μας απασχολεί, καθότι, ως γνωστόν, οι ηθικές κατηγορίες είναι κάτι ανεξάρτητο, σαν τις αμυγδαλές.

Αν αυτό το έκανε ένας ενήλικας, θα λέγαμε ότι έχει ηθικές κατηγορίες; Αν το έκανε σε ανθρώπους, παραδόξως μάλλον ναι. Αν σε μαριονέτες, θα μας απασχολούσαν άλλα. Παρόλο που ο δεύτερος μπορεί να ήταν πιο κοντά στην ηθική.

Παραμένει άγνωστο μέχρι σήμερα γιατί υποτίθεται ότι τα πειράματα με τα μωρά και τους χιμπατζήδες αποδεικνύουν κάτι για την ηθική, τη συνείδηση, την κοινωνία κλπ. Λες και πρόκειται για ενήλικα ανθρώπινα όντα παγιδευμένα σε σωματικές στολές πιθήκου ή βρέφους.

Μπορεί να γίνονται από υπερβολική αίσθηση ισότητας. Σαν και αυτή που σκορπιέται άκοπα, μέχρι κάποιος να μείνει στον τόπο όταν του πουν ότι το παιδί του θα έχει μυαλό ουρακοτάγκου - ή θα παραμείνει με τις ηθικές κατηγορίες 3χρονου. Όχι και τόσο άσχημα για όσους θεωρούν ότι το σύμπαν των ενηλίκων δεν τους αφορά και εξακολουθούν να επιστρέφουν στον μύθο της παιδικής αθωότητας ( και γιατί όχι στο μύθο του αθώου χιμπατζή;)

Και ο King Kong είχε ηθικές κατηγορίες, ο κόσμος δάκρυζε στα σινεμά όταν έπνεε τα λοίσθια, ίσως επειδή τους θύμιζε κάποιο κοντινό τους πρόσωπο - μέχρι που εμφανίστηκε ο Godzilla, το κατοικίδιο που κανένας δε θέλει, και τελείωσαν οι συναισθηματισμοί. Η επόμενη ταινία προβλέπεται με βρέφη τα οποία θα καταστρέφουν τα πάντα στο διάβα τους, άλλοτε εσκεμμένα και άλλοτε επειδή απλώς θα πέφτουν πάνω στους ουρανοξύστες ή θα πετάνε το φαγητό τους πάνω σε αεροπλάνα.

Όμως, η απόφαση εξολόθρευσής τους, όπως συνήθως από μαχητικά μεγέθους σκνίπας, θα δημιουργήσει έντονα ηθικά διλήμματα. Μπορεί να ζυγίζουν 300 τόνους, αλλά παραμένουν μωρά - με ηθικές κατηγορίες. Για πρώτη φορά, ατημέλητοι και σκυθρωποί φιλόσοφοι θα κάτσουν στο ίδιο τραπέζι με πεζοναύτες με φρεσκοξυρισμένους σβέρκους αναζητώντας την λύση.

(φωτό The Graphic Imperative)

Τετάρτη 26 Μαΐου 2010

Η Trololo...

...δεν πάει στα βουνά

(ευχαριστώ Alex)

Elliott Smith



"I'm not half what I wish I was" έλεγε ο Elliott

(βίντεο JakeSlavik)

Τρίτη 25 Μαΐου 2010

Όταν ο Graydon συνάντησε τον Kingsley




"Ήταν διασκεδαστικός και επιδεικτικά αγενής, ενώ το δέρμα του ήταν το πιο λευκό και λεπτό που είχα δει ποτέ σε άνδρα - σαν προφυλακτικό γεμάτο με άπαχο γάλα".

Ο Graydon Carter σε τρυφερή στιγμή θαυμασμού για τον Kingsley Amis, σε άρθρο για το τελευταίο βιβλίο του Martin Amis, The Pregnant Widow.

"Οι συγγραφείς πεθαίνουν δυο φορές: τη μια όταν πεθαίνει το σώμα και την άλλη όταν πεθαίνει το ταλέντο" M.A.

(φωτό nndb)

Κυριακή 23 Μαΐου 2010

Yo



la tengo

"In the end, everything will be ok. If it's not ok, it's not yet the end."

Fernando Sabino



(ευχαριστώ Alex)

Σάββατο 22 Μαΐου 2010

Joy Division



Κάπως χαμηλό βαρομετρικό

Σημειώσατε Χ




"Οι ομάδες περιφρούρησης που θα οργανώσουν τα σωματεία έχουν εντολή να κλείσουν με κάθε τρόπο τους προδότες. Δεσμευόμαστε πως σε όποιου σωματείου η διοίκηση ανοίξει κερκόπορτες, την επόμενη μέρα θα μας βρουν μπροστά τους. Στάχτη να γίνουν". Ποιοι το είπαν; Σε ποιά χώρα και εποχή; Λεπτομέρειες σε άρθρο της Καθημερινής.

Να υποθέσουμε ότι θεώρησαν εμπνευσμένη την επιλογή του όρου 'στάχτη', δυο εβδομάδες μετά τον εμπρησμό στην Marfin;

(φωτό, Κουρδιστό Πορτοκάλι, smashboxstudios)

Η σκέψη στα χρόνια της ντουντούκας




Λέγεται ότι ο Λόγος είναι ελκυστικός. Ακόμα και ένα βουβό κομμάτι χαρτί μπορεί να είναι φορέας κάποιας πρότασης που γητεύει το νου ή τη ψυχή. Αρκεί να κάνουμε εμείς την πρώτη κίνηση ανάγνωσης ή σκέψης. Στον αντίποδα βρίσκονται τα ντεσιμπέλ, που μεγεθύνουν τον λόγο που δεν πείθει με πραότητα, που έρχεται να μας βρει παρά τη θέλησή μας, και που πλανάται σαν οσμή.

"Ταυτίζουμε τον θόρυβο με τη βία. Χωρίς μεγάφωνα, έλεγε ο Χίτλερ, οι Ναζί δεν θα είχαν ποτέ κατακτήσει την Γερμανία. Δεν θα μπορούσαμε εύκολα να φανταστούμε τον Γκάντι πάνω σε μια Χάρλευ" γράφει ο Dwight Garner παρουσιάζοντας τρία βιβλία για την αναζήτηση της σιωπής.

(φωτό riotclitshave - ευχαριστώ Alex)

Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

Grateful Undead




Ο Montaigne πέφτοντας από το άλογό του, χτυπάει και χάνει τις αισθήσεις του. Καθώς οι φίλοι του τον μεταφέρουν από το σημείο της πτώσης, ο μισολιπόθυμος φιλόσοφος ξερνάει αίμα και γραπώνει το στήθος του σαν να θέλει να βγει από το σώμα του.

Όμως, ο ίδιος ο Montaigne - ή, έστω, μια ασώματη εκδοχή του - δεν έχει ιδέα ότι συμβαίνουν όλα αυτά: βυθισμένος στο ημίφως της αναισθησίας του ονειρεύεται ότι 'πετάει μέσα σε ένα σύννεφο απόλαυσης'. Όταν ξυπνάει, ο τρομερός πόνος των τραυμάτων του, τού θυμίζει ότι, ευτυχώς, είναι ακόμα ζωντανός.

Έτσι, μπορεί να συνεχίσει να απολαμβάνει τη ζωή του, καθώς και σκέψεις όπως "πώς θα μπορούσαμε ποτέ να απαλλαχτούμε από την ιδέα του θανάτου και την ιδέα ότι κάθε στιγμή έχει περασμένα τα χέρια του σφιχτά γύρω από το λαιμό μας;"


(φωτό luxe et vanites)

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

Τελικά είχε δίκιο




"There is water at the bottom of the ocean"

Εδώ ολόκληρη η διάλεξη του David Byrne.



(φωτό minneapolisfuckingrocks)

Οι δυο ζωές του Pat




Pat Martino: επαγγελματίας μουσικός από τα 15 του, έπαιξε με τα μεγαλύτερα ονόματα της τζαζ. Σήμερα από τους πιο καταξιωμένους μουσικούς του χώρου, με άμεσα αναγνωρίσιμη τεχνοτροπία.

Μια μέρα πριν από χρόνια και κάπου στα 30 του, μετά από εγχείρηση ανευρύσματος, ξύπνησε και τα χέρια του δεν αναγνώριζαν τον νου του. Κοιτώντας τα δάχτυλά του, ένιωσε ότι κοιτάει φωτογραφίες μακρινών συγγενών, ίσως και ομαδικές συμμαθητών που δεν είχε ποτέ. Έμαθε και πάλι να παίζει ακούγοντας για χρόνια τις παλαιότερες ηχογραφήσεις του, σαν αρχάριος δάσκαλος του εαυτού του.

Live εδώ, κέντρο, εντός εκλεκτής παρέας.

(φωτό Brief Epigrams)

Tweet



Τρία ακόρντα κάθονταν στου κυρ-Everett τση κιθάρα

Κυριακή 16 Μαΐου 2010

Το μωρό των Καννών



Ο Πολάνσκι δεν άντεξε άλλο τη σιωπή του σαλέ του στις Άλπεις και ζήτησε ίση μεταχείριση σε κείμενό του στην ιστοσελίδα του φίλου του BHL. Μα την ίση μεταχείριση επικαλούνται και όσοι θέλουν την εκδοσή του στις ΗΠΑ. Ατυχής, λοιπόν, η πρώτη κίνηση, εκτός και αν με ίση μεταχείριση εννοεί αυτή που αρμόζει σε όλες ανεξαιρέτως τις ιδιοφυίες.

Τώρα γιατί 29 κατασκευαστές ταινιών υπογράφουν ηρωικό κείμενο υποστήριξης (με τον Νικολά Πολ Στεφάν Σαρκοζί ντε Ναγκί-Μποκσά να παραδίδει επιστολή του Πολάνσκι στον Ομπάμα) σαν να πρόκειται για άδικη μεταχείριση κάποιου μεγάλου αγωνιστή, είναι άλλο θέμα. Κανένας δεν είπε 'πετάξτε τον στα κάτεργα'. Ωστόσο, η φασαρία που γίνεται μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα έχει θυμίζοντας ότι η όλη ιστορία αρχίζει όταν κατηγορήθηκε για σεξ με μια 13χρονη, στην οποία προηγουμένως λέγεται ότι έδωσε χάπια. Η επίσημη κατηγορία το 1978, τουλάχιστον σύμφωνα με μια από τις εκδοχές τις ιστορίας, ήταν βιασμός. Το κείμενο υποστήριξής του από τους συνάδελφούς του, όμως, αναφέρει 'ενταλμα σύλληψης για υπόθεση ηθικής'. Αυτή είναι και η μόνη, μάλλον χλιαρή και από υποχρέωση, αναφορά.

Αν η παρέα του (που μάλλον δεν θα έκανε το ίδιο για κάποιον nobody) κατέβαζε λίγο τους τόνους, καλό θα του έκανε γιατί έτσι χάνει την υποστήριξη πολλών που διαφορετικά μπορεί και να ήταν με το μέρος του.

(φωτό 42andpointless)

Κυριακή στο νησί των ΧΧΧ



O Xέρμπι περιμένει υπομονετικά να τελειώσουν τα σόλο τους οι κκ. Χάμπαρντ και Χέντερσον. Πάνω στο πιάνο έχει απλώσει τις παρτιτούρες του, ίσως κάποια εφημερίδα, ένα sudoku, ένα ταπεινό σταυρόλεξο. Τα δάχτυλά του με βια συγκρατιούνται, τους έχει υποσχεθεί αμέριμνες βόλτες πάνω σε νότες και συγχορδίες της επιλογής τους. Αλλά όχι πριν ο κ. Χάμπαρντ δαμάσει την τρομπέτα του, την οποία κάποια στιγμή θα κοιτάξει με ύφος 'ε, αυτό δεν το περίμενα από σένα'. Όταν θα ξανάρθει η σειρά του, μετά τον κ. Χέρμπι, η τρομπέτα του θα μετατραπεί σε θυμωμένο ροφό που πάλλεται μέχρι να αφήσει την τελευταία του πνοή και να σβήσουν τα φώτα. Ο αυτοκρατής κ. Χέντερσον, που 'μπαίνει' στη στροφή της μελωδίας, έχει ήδη πιει κάποιες προσεκτικές γουλιές από το σαξόφωνό του, κάπου στο 4:30 φαίνεται να λέει 'you want it? You've got it', αλλά έχει αρχίσει να σκέφτεται το βιβλίο του που τον περιμένει καρτερικά να επιστρέψει σε κάποια σεζλόνγκ.

Σάββατο 15 Μαΐου 2010

Vladimir iLynch



Ο David Lynch, με ύφος σαν να έχει μόλις δει μια από τις ταινίες του μετά από πολύωρο ταξίδι με καμπριολέ, αναλύει την κουλτούρα της σμίκρυνσης.

Ζεν



"Μετά την κάθετη πτώση από το δέντρο, ευτυχώς μπροστά στα μάτια ή ίσως και στο κεφάλι του Ισαάκ, ο οποίος στη συνέχεια εξαφανίστηκε μέσα στο λαβύρινθο της θεωρίας του, μπορεί και ως αποτέλεσμα του καρούμπαλου, το μήλο άρχισε να ανησυχεί ότι και αυτή τη φορά, όπως παλιά, κάποιος θα το δάγκωνε. Αφού όμως πέρασαν ώρες, και έπειτα μέρες, άρχισε να νιώθει κάπως περίεργα. Λίγο ήξερε ότι με κάθε μέρα που περνούσε απομακρυνόταν όλο και περισσότερο από τον κίνδυνο της ανθρώπινης μασέλας, χωρίς να χρειάζεται να κάνει το παραμικρό."


(video από alifitzd)

Παρασκευή 14 Μαΐου 2010

siseneG



Αντίστροφη μπανανόφλουδα που λικνίζεται σαν φύκι. Αντίστροφο μάσημα και βλέμμα. Και ένα guest appearance, κάπου στο 3:10. "Ιψ, ιψ" της λέει.

Οι Underworld σε γρηγοριανή διάθεση.

Homework: Το Βέλος του Χρόνου, Μάρτιν Εϊμις.

(video από ChloroformCupid)